Begin oktober een maand na Jorrit's promotie hadden we een kleine trip naar het Red Centre of Australia ingepland. Het plan was om in vijf dagen vanaf Alice Springs via Kings Canyon naar Uluru en Kata Tjuta te rijden. De route die we hadden uitgekozen liep via de West MacDonnell Ranges en de Mereenie Loop: een onverharde weg dwars door de outback. De reis met het vliegtuig vanaf Sydney naar Alice Springs was al een genot. Het uitzicht op het onderliggende landschap was erg mooi. Langzaam verandere landschappen en patronen. Eerst nog de stedelijke uitlopers van Sydney, maar daarna alleen nog meer lege vlaktes. Eerst groen, daarna afwisselend wit-geel (zout) en oranje-rood (ijzer), zoals ook mooi op satellietfoto's te zien is. We hadden verwacht om een droge, rode woestijn aan treffen, maar zoals op de foto's vanuit het vliegtuig ook wel is te zien, was dit niet helemaal het geval. 2010 was een uitzonderlijk nat jaar voor Australia met grote overstromingen in Queensland en NSW en dat was niet anders voor de outback. De natuur was
daardoor helemaal anders dan normaal: bomen en struiken waren groen uitgelopen en stonden in bloei, rivieren en water holes stonden weer vol water, en veel wildlife was verdronken of gevlucht naar drogere gebieden. Het 'red centre' was dus het 'green center' geworden. Sinds Cyclone Tracy in 1974 Darwin met de grond gelijk had gemaakt, was het niet meer zo nat geweest. Mensen die al zes keer eerder in het red center geweest waren, kwamen speciaal terug om het green center te aanschouwen. Dat maakte de reis des te unieker. Binnenkort meer over onze avonturen in het midden van Australië.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten